მახსოვს, მე-7 კლასში პირველი 3-იანი მივიღე.
მათემატიკის საკონტროლოში. რაღაც ახალი სისტემა შემოიღეს, 45 წუთში 15 საკითხი უნდა ამოგვეხსნა, ხოდა დროში ვერ ჩავეტიე, მხოლოდ ათს გავეცი პასუხი. მაშინ ძალიან ბევრი ვიტირე. ახლა მიკვირს, ჩემი მშობლები არასოდეს აქცევდნენ ნიშნებს ყურადღებას და ასე ძალიან რატომ ვდარდობდი, მაგრამ ფაქტი ჯიუტია.
შემდეგ, უკვე კოლეჯში, ყოველ გამოცდაზე ნახევარ სიცოცხლეს ვტოვებდი (9 სიცოცხლის არსებობის დადებითი მხარე 
) ბიოლოგიის 4-იანზე ისე ვიბღავლე, ნახევარი კურსი მაწყნარებდა. გავიდა ერთი წელი და კოლეჯი საერთოდ გააუქმეს. ძალიან კარგად მახსოვს, როგორ ვიდექით 5 ჯგუფელი კოლეჯის დერეფანში, ხელში ნიშნების ფუცლები გვეკავა, რომლებშიც სულ ხუთიანები იყო ჩამომწკრივებული (საოცარია, მაგრამ ბიოლოგიაში ხუთიანი მეწერა მონაცემებში 
) და ბოლოს ერთ-ერთმა იკითხა “რისთვის ეს ყველაფერი, თორემ ხოო”.
რისი თქმა მინდა ამით, 85 % იმის, რაზეც დღეს ვღელავთ, ვნერვიულობთ მომავალში ისე უფერულდება, მხოლოდ გვეღიმება გახსენებისას, ამიტომ, ძალიან ხშირად მიჩნდება კითხვა, რას აქვს მართლა მნიშვნელობა?
დროს ძალიან, ძალიან ბევრი რაღაც მიაქვს.. ურთიერთობები, ადამიანები, ის რაც ცუდი იყო, დროთა განმავლობაში კარგი ხდება, ზოგი კარგი მოვლენა, მომავალში შეიძლება ცუდი აღმოჩნდეს. ჩემი მოკრძალებული აზრით მნიშვნელოვანია ორი რამე.. ჯანმრთელობა (და ამას რეალურად იმაზე მეტი მნიშვნელობა აქვს ვიდრე შეიძლება გვეგონოს) და კარგად ყოფნა. ეს მეორე ძალიან ზოგადია, მაგრამ მაინც. არ აქვს მნიშვნელობა შავი თმა გაქვს თუ წითელი, ფარმაკოლოგიაში 3 გიწერია თუ 5, კედებით დადიხარ თუ 12 სანტიმეტრიანი ქუსლებით.. ესეც ჩაივლის. მთავარი ისაა, დილით გაღვიძებისას, ხვდებოდე რომ არაფერი გაწუხებს, პრობლემა არ გაქვს, არ გშია, არ გწყურია, სინდისი არ გაწუხებს და ყველაფერი კარგადაა. აი ამას აქვს მნიშვნელობა, დღეს და ახლა.
ვინც ნერვიულობს იმაზე, რომ ხვალ გამოცდა აქვს ან იმაზე, რომ ვერ იყიდა შარვალი რომელიც მოსწონდა. ვისაც ნერვები გეშლებათ მეზობელზე, რომელმაც მეათედ ჩამოუშვა წყალი და ა.შ. ეს ვიდეო ნახეთ:
მთელი ცხოვრება ვიძახდი, რომ ბიზნესი, ეკონომიკა, მარკეტინგი და ა.შ. არის ის საგნები, რომლებიც საოცრად შორია ჩემგან. მიდრეკილებით ბიოლოგიისკენ ვიხრები, ყველაზე მეტად (აქ უნდა ყოფილიყო “ქიმიო-ბიოლოგიისკენ”, მაგრამ ქიმია დიდად არ მიყვარს). თავის დროზე ძალიან მაინტერესებდა ცოცხალ ორგანიზმებთან დაკავშირებული “შპუნწიკები”, სკოლაში კარგად ვსწავლობდი ბიოლოგიის განხრის საგნებს.. და ნუ მოკლედ.. ახლაც ისეთ პროფესიას ვსწავლობ (ჯერ-ჯერობით), რომელიც ადამიანის გარშემო ტრიალებს, თუმცა ეს ცოტა სხვა ამბავია..