Lazy Day

მიყვარს შაბათი. სერიოზულად. ის აღარაა პარასკევი, როდესაც საღამოს დღის საქმეებისგან საოცრად დაღლილი ხარ (თუმცა პარასკევის საღამოც მიყვარს) და ის არც კვირაა, როდესაც პერსპექტივაში ორშაბათი გეღრიჯება. მოკლედ, ოქროს შუალედია, ამ სიტყვის სრული მნიშვნელობით.
კიდევ მიყვარს პიჟამა. ყველაზე მოხერხებული და მაგარი საშინაო ტანსაცმელი. განსაკუთრებით თუ რამდენიმე ზომით დიდია და ფართხუნა.

მოკლედ, რადგან ძალიან მიყვარს შაბათები და პიჟამა, გადავწყვიტე დღეს პიჟამის დღე გამეკეთებინა.
როგორ გამოიყურება სტანდარტული Pajama Day? ზარმაცად. ჩაი/ყავა (რაც შეიძლება ბევრი), მთელი დღე პიჟამაში ბოდიალი და ძალიან ბევრი უსაქმურობა. სახლიდან არსად გადიხარ, არაა საჭიროება იმის, რომ სარკეში ჩაიხედო და თმა დაივარცხნო, არავის ნახვას არ გეგმავ (სახლის ბინადრების გარდა) და რაც მთავარია სრულიად ივიწყებ რომ რაღაც გასაკეთებელი გაქვს, რაღაც დასაწერი. Who cares? როგორც ადრე, იოგურტის რეკლამაში იყო “И пусть весь мир подождет”.

ბოლო დროა, არამხოლოდ ჩემი ბლოგი მივაგდე, არამედ სხვის ბლოგებსაც თითქმის არ ვკითხულობ. იშვიათად, რამე თუ დალინკეს FB-ზე, სხვა შემთხვევებში მავიწყდება. დღეს, რამდენიმე ბლოგს გადავხედე. ჩემი ძველი ბლოგნაცნობების ცხოვრებაში რამდენი რამე შეიცვალა. ვიღაც დეპრესიაშია, ვიღაც იქიდან ბრუნდება. Кто-то приходит, кто-то уходит, кто-то теряет, кто-то находит. მოკლედ, ცხოვრება ჩვეულებრივად გრძელდება, მათ შორის ბლოგურიც.

საგმირო განზრახვები მქონდა დამეწერა დიდი პოსტი, კიდევ რამდენიმე დამეკონსერვებინა, ბოლომდე დამემთავრებინა სკინის დამუშავება. რა თქმა უნდა, არაფერი გამიკეთებია. სკინზე საერთოდ. ფოტოშოპი საოცრად მეკაიფა დღეს (რისთვისაც დაისაჯა წაშლით).

ერთი კვირის წინ ( ხო, მართლა აქ არ მითქვამს, წინა weekend-ი მოტალახებულ ბაკურიანში გავატარე, მაგრამ მაინც კარგი იყო) ძალიან მაგარი წიგნი წავიკითხე. ლუკიანენკოს “Лабиринт Отражений”. მე ამ ჟანრში ცოტა ვერ ვერკვევი, მაგრამ გიორგიმ მითხრა კიბერ პანკიაო, ხოდა მგონი ეგაა :) ნებისმიერ შემთხვევაში საოცრად მაგარი რამე იყო, სადმე ინტერნეტში თუ იპოვით (რუსებმა იციან რაც “ჰყავთ” გაყიდვადი და ამიტომ მის უფასოდ შოვნის გზებს ძირითადად აშტობენ) წაიკითხეთ აუცილებლად, ისიამოვნებთ.

ამ კვირას, პროგრამაში პერუმოვის “Алмазный меч, Деревянный меч” მაქვს, ესეც ძალიან საინტერესოა, თუმცა ლუკიანენკოსავით თავიანად არ მითრევს.

ხოდა, რაზე იყო ეს პოსტი? ისევე როგორც ბოლო რამდენიმე, სრულიად არაფერზე. უბრალოდ მეგობარმა იმ დღეს საყვედური გამომიცხადა, პირად საქმეში შეტანით და მეც მივხვდი რომ დროა, მორიგი, ჩვეული ექსჰიბიციონიზმის აქტი ჩავატარო და განვლილი მოვლენების თუ აზრების ნაზავი ამოვანთხიო.

ხვალ თუ კარგი გოგო ვიქნები, ერთ-ორ თემატურ პოსტს დავწერ და დავაკონსერვებ. მერე ნელა-ნელა გავხსნი :)

აი ასე. ესეც სიმღერა

პ.ს. ბარტონის ალისა ვნახე. ფილმი დიდი არაფერი, სამაგიეროდ ჩეშირის კატაა სრულიად აღმაფრთოვანებელი. ნუ, სხვანაირად ვერც იქნებოდა, რა თქმა უნდა :))))))))))
პ.პ.ს. მარტის დასაწყისში ბლოგი სამი წლის გახდა :)

მოკლე “რანდომ” პოსტი

გაზაფხული მომყავს ბლოგზე. ოღონდ ცოტა მეზარება, ცოტა ფოტოშოპი მიხურებს საქმეს და.. მოკლედ, ახლა ბლოგს რომ ვუყურებ, ცუდად შეღებილი თმა მახსენდება. გინახავთ მასეთი? ზოგ ადგილზე, ახალი ფერი რომ არის, ზოგზე ძველი და ზოგგან საერთოდ ვერ გაიგებ რა…

ძალიან, ძალიან, ძალიან დიდი იმედი მაქვს, რომ კვირის ბოლოს ერთი-ორი დღით “მოვტყდები” ქალაქიდან :) ვნახოთ, როგორ გამომივა :)

სიმართლის დროს “მოვუსმინე”, გული ამერია ნანკა კალატოზიშვილზე

წავედი, დავიძინო.. აჰა, თქვენ ფისო:

გამარჯობა..

გამარჯობა.. გოგოებო და ბიჭებო.. არც ისე გოგოებო და ბიჭებო, სერჩ  ბოტებო და სპამ ბოტებო, მკითხველებო და შემთხვევით შემოსულებო.

მოვედი. მოვედი რა. ვწერ. თორემ სულ აქ არ ვიყავი? მაგრამ სასტიკად არ მეცალა :)

ახლა მოგიყვებით, რას ვაკეთებ და როგორ ვარ ) “ვის რაში აინტერესებს პირადი პოსტები” კასტას გაგაწბილებთ :)

ბოლო პერიოდი საკმაოდ დატვირთული მქონდა. ამას ის დაერთო, რომ დღევანდელ საღამოს თუ არ ჩავთვლით, ძირითადად, 11-12 საათზე, პირველკლასელივით ვიძინებ, ხოდა, თუ თავიდან რამდენიმე საინტერესო იდეა მქონდა პოსტის დაწერასთან დაკავშირებით, ახლა ეს იდეებიც აღარ მაქვს.

უნივერსიტეტში, ალბათ ყველაზე საინტერესო საგანს გავდივართ. ნუ, ყველასთვის არ ვიცი, მაგრამ მე სიამოვნებით ვსწავლობ. სასამართლო მედიცინაზე ვამბობ. უუუ ) მაგარია. ბევრი გვამი, დაზიანებები, ექსპერტიზები და ა.შ. გახსოვთ, ადრე რომელიღაც პოსტში ვწერდი, რომ ბავშვობაში Dana Scully-ობაზე ვოცნებობდი? ხოდა, ეს საგანი ძალიან ახლოსაა იმ ოცნებასთან(თუ მეხსიერება არ მღალატობს, სკალი, primary პროფესიით მედ.ექსპერტი იყო). რაღაც მომენტში, იმაზეც კი დავფიქრდი, ამ დარგში ხომ არ მეცადა-თქო ბედი… მაგრამ, ორი მომენტია:
ა. ჯერ არ მქონია უშუალო შეხება სამუშაო “მასალასთან” (ორშაბათიდან მექნება, სამი დღით) – ვნახოთ მერე რა ხასიათზე დავდგები.
ბ. გასაგებია, რომ მედ.ექსპერტიზა, კარგი ამბისთვის არავის უნდა, მაქვს ამდენი უბედურების ყურების ნერვები?

არ ვიცი, არ ვიცი..  და რამდენიც არ უნდა მიყუროს ჯილიან ანდერსონმა ბავშვობის მოგონებებიდან, ოცნება და ფილმი ერთია, რეალობა კი სხვა.

სხვა მხრივ, განსაკუთრებული არაფერი. ვიყურები ფანჯარაში და ვფიქრობ იმაზე, მეღირსება თუ არა წელს ნორმალურად გუნდაობა? :) ერთი შანსი უკვე გამოვტოვე… ვნახოთ, რა გამოვა ამისგან.

დიდი ხანია, ჩემი ძილის დრო დადგა.
აი, ასეთი უღიმღამო პოსტია, მაგრამ лиха беда начала..

ფერები

როდესაც საბავშვო ბაღის ასაკის ვიყავი, ძალიან მიყვარდა წითელი ფერი.. ძალიან, ძალიან.. მაგრამ მეუბნებოდნენ, რომ მწვანე უფრო მიხდება, იმიტომ რომ მწვანე თვალები მაქვს..
სკოლაში მუქი ლურჯი მომწონდა… მაგრამ მეუბნებოდნენ, რომ მწვანე თვალების გამო ჩემი ფერი მწვანეა..
ცოტა მაღალ კლასებში, იასამნისფერზე გავჭედე. ჩემი ტანსაცმლის დიდი ნაწილი მწვანე იყო..

დღეს, კარგად რომ დავფიქრდე, გამორჩეულად არც ერთი ფერი არ მიყვარს ) უფრო სწორად, ყველა ფერი მიყვარს. მართლა, მიყვარს ფერადი ტანსაცმელი, ფერადი სურათები, ფერები მოკლედ.
მაგრამ, რომ მკითხონ, აი, ისე, უცებ, “რომელი ფერი მოგწონსო”, “მწვანე”-თქო, ვუპასუხებ :)

პ.ს. სურათი გადაღებულია სტამბულის ბაზარში, როგორ მომწონს ეს ბევრი ფერადი თეფში ერთად <3 :)

Back to everyday life

ასეთი დასვენების შემდეგ, თავს უფრო დაღლილად გრძნობ, ვიდრე მანამდე – რანდომული აზრები კვირას დილით.

ვერ ვიტან კვირას. განსაკუთრებით, როდესაც ეს არდადეგების ბოლო კვირაა. ხვალ  ყოველდღიურ ცხოვრებას ვუბრუნდები და ბაჰ.. არ მინდა ) tbh. გასაკეთებელი საქმის 5%-იც არ გამიკეთებია. რასაც ქვია, ორი კვირა სრული “არაფრისკეთებით” ვიყავი დაკავებული და ახლა სინდისი მექაჩება. ყველაზე ცუდი ამაში ისაა, რომ აწი, ივნისის ბოლომდე non-stop რეჟიმში გრძელდება სწავლა. არავითარი “არდადეგები”, პირველ და მეორე სემესტრებს შორის. სემესტრებიც არ გვაქვს, როგორც ასეთი :D

ესეც კიდევ ერთი, წინასასწავლო ნეგატივი )
გაიღიმეთ, გარეთ გადასარევი ამინდია )

P.S. ძალიან დიდი მადლობა ყველას, ვინც წინა პოსტში რჩევები მომცა.  აი, გამოცდას მოვკლავ და მივხედავ ბლოგის გარეკანს… მერამდენედ xD

საჩუქრებზე, დღესასწაულებზე და გულისაჩუყებებზე )

მიყვარს დღესასწაულები. არ აქვს მნიშვნალობა რა ) აღსანიშნი იყოს და ალბანეთის დამოუკიდებლობის დღესაც აღვნიშნავ (28 ნოემბერსაა, btw). განსაკუთრებით მიყვარს საყოველთაო ზეიმები.. ქართულიც და ამერიკული ფილმებიდან შემოჭრილებიც.

ახალი წელი, ერთ-ერთი საყვარელი დღესასწაულია. არ ვიცი რატომ, მაგრამ ადამიანების დიდი ნაწილი, გულის სიღრმეში მაინც იმედით უყურებენ კალენდარში ციფრების ცვლას. აი, მოვა ახალი წელი და ყველაფერი უკეთესად იქნება. ის, რაც ცუდი მოხდა, დარჩება უკან, წინ კი ბევრი ახალი დღეა… ხშირად მერე ვწუწუნებთ, რომ დღესასაწული “არ შედგა”, ისეთი კარგი არ გამოვიდა.. და საერთოდაც მოლოდინი, ხშირად დღესასწაულზე უკეთესია, მაგრამ..

წელს პირველად აღვნიშნე დასავლურად Christmas-ი. თან ამ დღესასწაულის ყველა “ატრიბუტით”. დეკორაციებით, საჩუქრებით და რაც მთავარია ადამიანებით, ვისთან ერთადაც ასეთი დღის შეხვედრა გაგიხარდება.  პირველი უმაგრესი ეტაპი იყო საჩუქრების შერჩევა, ფიქრი და მაღაზიებში სიარული.  მერე გიორგისთან სახლში, ჩემი ხელით შევფუთე ყველა ) პრინციპულად არ წავიღე მაღაზიაში შესაფუთად. და კულმინაცია 25-ში. როდესაც თან შენი საჩუქრის გახსნისას გაინტერესებს რა გაჩუქეს და ამავე დროს, იმაზეც ფიქრობ, სხვებს როგორ მოეწონათ ის, რაც აარჩიე.  მრრრრ ) მართლა უმაგრესი დღე იყო.
სხვათაშორის, უნდა აღვნიშნო, რომ ძალიან მაგარი საჩუქრები მივიღე, რაც მთავარია ყველა საჩუქარში იგრძნობოდა რომ უბრალოდ “ზრდილობის გულისთვის” არ იყო შერჩეული <3 <3 <3 :)

Wall-e გიორგისგან

ჭიქა ნთვარისგან

საყურეები პიკოსგან

გულსაკიდი ჰერასგან

მადა ჭამაში მოდისო, ახლა ვფიქრობ ოჯახის ყველა წევრსაც ვუყიდო რამე <3 მოკლედ, მაგარია ძალიან, ძალიან..
ხოდა, საბოლოოდ იმის დაწერა მინდოდა, რომ..
დღესასწაული ეს არ არის რაღაც ციფრი კალენდარში ) ეს განწყობაა. სურვილი იყო იმ ადამიანებთან ერთად ვინც გიყვარს და გაახარო ისინი რამით ) და როდესაც ისინი გახარებენ. ჩემი განწყობა პირველი საახალწლო “შოპინგით” დაიწყო და ახლაც გრძელდება.

სვითის იდეით, 40-მა ბლოგერმა გადავიღეთ სურათები, რისგანაც შემდეგ საახალწლო ვიდეო გააკეთა და უუუ.. ისეთი მაგარი გამოვიდა, მთელი დღეა ვუყურებ და გული “ჩუყილის” მოუდში მაქვს ) განწყობაც მემატება.. ლამისაა ვიხტუნავო )

დარწმუნებული ვარ, უკვე ყველამ ნახეთ ეს ვიდეო, მაგრამ აქაც რომ არ დავდო სული შემეხუთება და მუხლები მომეკეცება :)

საერთოდ, ასეთ ვიდეოებს რომ ვუყურებ, ძალიან მიყვარდება უცებ ყველა.. არ ვიცი რატომ. ბევრი ადამიანის ერთად ყოფნა იწვევს ამ ემოციებს თუ სხვა რამე ) აი, ჩემი საყვარელი სხვა გულისამაჩუყებელი ვიდეოები:

ქართული უფასო ჩახუტებები:  http://www.youtube.com/watch?v=PBd42OHle38
ავსტრალიური უფასო ჩახუტებები: http://www.youtube.com/watch?v=vr3x_RRJdd4
“All you need is love Worldwide” : http://www.youtube.com/watch?v=7JHAXqwRGoI (2:37-ზე ჩვენები არიან)

ასეთ რაღაცეებს, როცა არ უნდა ვუყურო, ძალიან მაგარ ხასიათზე ვდგები )

მოკლედ.. იმდენჯერ გამაწყვეტინეს პოსტის წერა, დამავიწყდა საიდან დავიწყე და რით ვაპირებდი პოსტის დამთავრებას )

გილოცავთ დამდეგ ახალ წელს და გისურვებთ ყოველთვის გქონდეთ კალენდარული თარიღის შესაბამისი განწყობა :)

მიყვარხართ ახლა ) ყველანი )

პ.ს. მესამე დღეა ნაძვის ხის დადგმას ვაპირებ და ვერ მივედი მაქამდე )

წერილი თოვლის ბაბუას (ფაქტიურად მეორე)

პ.ს. (ნახატში არ ჩაეტია და აქვე მოგწერ) სოფომ ასე ჰსთქუ, მეც მინდაო, ხოდა ერთი წყვილი მაგასაც მიუტანე ^^

Egal

ბოლო სამი დღეა ფულს ვხარჯავ. გემრიელად, სინანულის გარეშე.
კარგი შეგრძნებაა სულ რომ შენია და რაშიც გინდა – იმაში გადაყრი.
ნაძვისხის სათამაშოები ვიყიდე.  ორ კი არა – ათ ნაძვის ხეს ეყოფა ))

ბლიზარდმა 7 უფასო სათამაშო დღე მაჩუქა ვოვში. ვირბინე ერთი საათი და მომბეზრდა.

ინტერნეტში შემოვდივარ, ვამოწმებ ფორუმს, ფეისბუქს. ორ მეილს. მერე ვხვდები რომ სხვა საქმე მართლა აღარ მაქვს აქ.

წავედი, კომპიუტერი ქსელიდან გამოვაძრო )

ეს თქვენ:

გამოუძინებელი პოსტი

აბსოლუტური  ბლოგური “დამბლა” მაქვს. არ ვიცი რა ვპოსტო და რატომ ვპოსტო. უკანასკნელი უარესია.
I mean, თემები რომლებზეც წერა შეიძლება მაქვს თავში, მაგრამ მათ შესახებ წერის აზრს ვერ ვხედავ.
ერთი თვის განმავლობაში მესამედ მივუბრუნდი tumblr-ს. თავიდან “ისე უბრალოდ” გავაკეთე. მერე ერთი-ორი რაღაც დავდე. გუშინ მოდუსმა დადო თავისი ბლოგის ლინკი და გამახსენდა რომ მეც მქონდა მსგავსი რაღაც.
არ ვიცი, რამდენად ხშირად განვაახლებ, მაგრამ ამ ეტაპისთვის რაღაც უფრო მომეწონა.  თუ გაინტერესებთ, აქ ვარ.

ბოლო პერიოდია, კომპიუტერთან Love/Hate დამოკიდებულება მაქვს. ვეღარ ვიტან, ვერც ვეშვები. რამდენჯერმე გამიჩნდა იდეა დამეშალა და კარადაში შემენახა. ან სხვა ოთახში გამეტანა, მაგრამ ამ დროს ჩემი addicted მხარე აპროტესტებს ტექსტით: “მერე რეფერატი რომ გექნება დასაწერი? ან ბლოგი გასაახლებელი? სამუშაო?” ხოდა ვერაფერს ვაკეთებ :D ცოტა მშურს ჩემი მეგობრის, რომელსაც ამ ზაფხულს კომპი გაუფუჭდა. ამ ბოლო დროს, სულ უფრო ხშირად მაწუხებს ის აზრი, რომ  “კომპი რომ არა” – ბევრად მეტს მოვასწრებდი, ბევრად მეტს გავაკეთებდი, მეტს წავიკითხავდი, უკეთესად ვისწავლიდი და ა.შ. არ ვიცი რით დამთავრდება ჩემი განწყობა.

შაბათს გამოცდა მაქვს. მეშინია :D

ბოლო ხუთი დღეა ბლოგზე ერთი ადამიანიც არ შემოსულა O.o არა, მესმის რომ საზიზღარი იშვიათობით ვპოსტავ მაგრამ 0 ვიზიტორი? :D Omg. იქნებ მთვლელი გაფუჭდა ა? ხომ?

ახალი  დაავადება მაქვს.

კიდევ რაღაცის დაწერა მინდოდა, მაგრამ დამავიწყდა )

ყველას )

პ.ს. ა, ხო, გამახსენდა. ჩემი ბლოგის “სკინი” არ მომწონს ) (update: გამოვცვალე :D )

Have a nice day )

casual პოსტი, ზამთრის არომატით.

ჰუჰ.. დიდი ხანია არ დამიწერია. წინასწარ ვამბობ, ვისაც პირადი პოსტების კითხვა არ გიყვართ, შეგიძლიათ დახუროთ
ბლოგი, იმიტომ რომ ახლა ზუსტად რომ პირადი რაღაცეების მოყოლას ვაპირებ..

პირველი –  ბოლო დროს საღამოობით საინტერესო გასართობი ვიპოვე – მძინავს.  საღამოს 10-დან დილის 7-მდე, პატიოსნად, პირველკლასელივით. მაღვიძარაც კი არ მჭირდება გასაღვიძებლად. ერთის მხრივ ეს თითქოს ძააალიან კარგია (ბავშვობიდან სულ მაგას არ გვიჩიჩინებდნენ, რომ ნორმალური დღის რეჟიმით უნდა ვიცხოვროთ), მეორეს მხრივ, ჰელლ, მთელი დღე სახლში არ ვარ, 7-8 საათისთვის მოვდივარ და მერე ვეღარაფერს ვასწრებ. არ შეიძლება ცოტა ნაკლები ძილი სჭირდებოდეს ადამიანს? არა?ა?… :/

მეორე – ჩემი ტოეფლის კურსები დამთავრდა. მოკლედ, ალბათ გახსოვთ, რომ ვწერდი მიზნებზე და იცით, რომ მინდა ტოეფლის ჩაბარება. ხოდა, ძალიან კარგი კურსი გავიარე, ტოეფლის skill-ების დასამუშავებლად, CIE-ში.  კურსითაც კმაყოფილი ვარ, მასწავლებლებითაც და ჯგუფიც მომეწონა (იშვიათი შემთხვევაა ჩემს ისტორიაში). რაღაც, გულიც დამწყდა დღეს, რომ დავამთავრეთ. judgement day – 2,5 კვირაში მაქვს. 12 დეკემბერს. რას ვიზამ და როგორ აქ დავწერ მერე, მანამდე შეგიძლიათ თითები გადააჯვარედინოთ ზურგს უკან ჩემთვის. იმედი მაქვს, ყველაფერი კარგადჩაივლის.

Image0132

მესამე-ახალი წელი მოდის. ალბათ შეამჩნევდით : ) უკვე ერთი კვირაა რაც წინასაახალწლო anticipation-ით  ვარ შეპყრობილი. ვფიქრობ საჩუქრებზე, ნაძვის ხეზე და ა.შ. დღეს, ინგლისურიდან რომ მოვდიოდი სუპერში შევიხედე….. რაააამდენი სათამაშოა.. თან ძააააალიან საყვარლები. გულმა ვერ გამიძლო და ერთი ცალი ვიყიდე, მოკლედ, ვისაც გიყვართ ლამაზი სათამაშოები და დეკორაციები (მეტა: პოლსკყ) გირჩევთ ახლავე  წახვიდეთ სუპერში მერე აღარ იქნება. ხო, მართლა…  ვეძებ რამე საზამთრო/საახალწლო template-ს, რამე ხომ არ მოგეპოვებათ?

ვსე, მგონი ჯერ-ჯერობით ესაა რისი თქმაც მინდოდა, ესეც განწყობისთვის