ჰეშტეგი სმდეი

ბლოგერები.k84u.com როგორც ყოველთვის იბღვირება :*

დიდი ხანია ბლოგურ კომაში ვარ. არ ვწერ, არ ვკითხულობ, ყურადღების გარეშე ვტოვებ ივენთებს. როგორ “მივედი აქამდე” მე თვითონაც არ ვიცი. რამდენიმე დღის წინ, როდესაც სოც.მედიის დღის შესახებ გავიგე, ვიფიქრე რომ დრო იყო “ამომეყვინთა” და რამე თუ არ გამეკეთებინა, სადმე გამოვჩენილიყავი მაინც.

piccolina.ge

6 საათზე, გერმანული სიზუსტით ამფითეატრს მივუახლოვდით. მიუხედავად იმისა, რომ გული მიგრძნობდა, ყველაფერი “დროზე” არ დაიწყებოდა, როგორც ყოველთვის.  ამფითეატრში ნაცნობები მოვძებნე და მათ გვერდზე მოვკალათდი. დანარჩენი აუდიტორიის დიდი ნაწილი, ჩემთვის ან სრულიად უცნობი, ან მხოლოდ “აი იმის კომენტარი მინახავს Facebook-ზე” დონის ნაცნობი იყო.  ცოტა გამიკვირდა კიდეც “ყველანი ბლოგავენ?”-მეთქი. მერე ორი რამე გამახსენდა:1.სოც.მედია მხოლოდ ბლოგი არაა, 2.მე მართლაც “ჩამოვრჩი” მოვლენებს, ბლოგოსფერო დიდი ხანია გაიზარდა ჩემი წაკითხვის უნარის ფარგლებს იქით.

ხალხი ნელა-ნელა მატულობდა. ძალიან ბევრი “FB სახე” იყო, ბევრიც ისეთი, რომლის დანახვასაც იქ არ ველოდი.  სიტუაციის წარმოდგენა მარტივად შეგიძლიათ, ჩვეული “პაჩი-პუჩები”, მოკითხვები და ა.შ. მიუხედავად იმისა, რომ ფოტოაპარატი ძალით წამოვიღე, მაინც ვირბინე ცოტა აქეთ-იქით და სახეებიც დავაფიქსირე.

საკმაო დაგვიანებით პრეზენტაციებიც დაიწყო. რა ვთქვა ამ მხრივ. ასეთ დროს, მახსენდება OPT-ს საახალწლო შოუები, რომლებსაც 90-იან წლებში უშვებდა. Старые песни о Главном ჰქვია.  ტვიტერი, რსს-ები,  სოც.ქსელების ისტორია ( ჩემი დიდი პატივისცემის მიუხედავად მომხსენებელთან,  ზოგადად არ მიყვარს ისტორია, მითუმეტეს სოც.ქსელების ისტორია, რომლის მომსწრე თავად ვიყავი, ფაქტიურად) და ა.შ. ის რაზეც აქამდე გვილაპარაკია და ისედაც ვიცოდით უმეტესობამ.

Landish.ge

დიდი ხნის წინ, როდესაც “ბლოგოსფეროში” 20 ადამიანი ვიყავით სულ, მახსოვს ხშირად გვქონდა ე.წ. “სხოდკები”, რომლის დროსაც უბრალოდ ხინკალს ან ჩიზბურგერებს ვჭამდით. მერე გაჩნდა იდეა, უფრო პროდუქტიულად შევკრებილიყავით, თუმცა ახლა ვფიქრობ, რომ  თუ შემდეგ შეხვედრებზეც ისევ ტვიტერზე და ვორდპრესის ისტორიაზე უნდა ვილაპარაკოთ, ალბათ სჯობს ჩიზების ან ხინკლის საჭმელად წავიდეთ :) თუ მაკდონალდსი ან სახინკლე ვერ დაგვიტევს, პიკნიკი მოვაწყოთ.
ვინც აპირებთ დამიწეროთ “რამე ახალი თუ გინდოდა, შენით გაგეკეთებინა პრეზენტაციაო”, პირდაპირ გპასუხობთ “არ ვიცი, ახალი და ისეთი, რა შეიძლება ითქვას, რაც გამოცდილმა ბლოგერებმა არ იციან. ახალბედებისთვის კი ისედაც საკმაო ტრენინგები ტარდება”.

საბოლოო ჯამში, სასიამოვნო დღე გამოვიდა. დიდი ხნის უნახავი ადამიანები ვნახე, ბევრი ვიცინე, ვილაპარაკე და ვიხუმრე. სხვა თუ არაფერი, ზურიუსმა შემომხედა თავისი “შთამაგონებელი მზერით”, რომლის შთაგონებითაც (ბოდიში ტავტოლოგიისთვის) ახლა ვწერ.

სოც.მედიასფერო :)

ლანდიშა, ანინა, მარი რეხვიაშვილი და ჩემთვის უცნობი ადამიანი

noms... (c) afk.ge

დვორსკი, გიომაკი და ზურიუსი. ეპიკური სახეებით :) (c)afk.ge

ასოციაცია..

ძალიან ცვალებადი ხასიათი მაქვს. თითქმის მტანჯველად ცვალებადი.
განსაკუთრებით მალე მეცვლება დამოკიდებულება ნაკლებად მნიშვნელოვან საკითხებთან დაკავშირებით.
მაგალითად,  ფორუმებზე და სოციალურ ქსელებში, ხშირად ვიცვლი ავატარებს და პროფილის სურათებს. ასევე მესენჯერის ავატარები, ნიკები, სიგნატურები და ა.შ. არ შემიძლია, დიდ ხანს ვერ ვუძლებ ერთსა და იმავეს.
ეს ბლოგის Template-ებზეც აისახება. შეამჩნევდით :D

მოკლედ, დიდ ხანს ვიფიქრე და ვთვლი, რომ რაღაც ისეთი გაფორმება მჭირდება ბლოგისთვის.. დამახასიათებელი, რომელსაც ერთხელ დავაყენებ და დავისვენებ.
მაგალითისთვის განვიხილოთ  სვითი. ბლოგოსფეროში, ვამბობთ სვითის – ვგულისხმობთ ვარდისფერს, ვამბობთ ვარდისფერს – ვგულისხმობთ სვითის.  სხვანაირად, ამას კარგი “ბრენდინგი” ქვია.  მიხვდით ხომ, რას ვგულისხმობ?

მარტოს გამიჭირდა რამის მოფიქრება. არ მაქვს ფერები, რომლებიც ჩემ თავთან ასოცირდება. არც რამე სხვა “ნიშანი”.  ვივლი, ვივლი და ისევ ჩეშირის კატას მივადგები.. მაგრამ კიდევ, კიდევ მჭირდება რაღაც.
ერთი პერიოდი, მეგობრებს ჩამოვუარე და ყველას ვკითხე ვისთვის რასთან ვასოცირდებოდი, მაგრამ ყველამ სხვა და სხვა რაღაც მომწერა.

მოკლედ,  იმას,ვინც მეტ-ნაკლებად ხშირად შემოდიხართ ბლოგზე და მოგბეზრდათ ის, რომ ორ დღეში ერთხელ, სხვა და სხვა გარეკანი გხვდებათ ადგილზე, მინდა ვკითხო, რასთან ასოცირდება ბლოგი? :)

please, კომენტარებში დამიტოვეთ პასუხი, იქნებ რამით დამეხმაროთ :D

პ.ს. ვიცი, რომ მთავარი კონტენტია, მაგრამ  ))

არ განიკილო და არ განიკილები..

ნებისმიერი რეკლამა კარგია, მანამ სანამ შენს url-ს სწორად უთითებენ (c) ხალხური ბლოგური სიბრძნე

ბლოგინგი კარგი რამეა. აკეთებ ბლოგს და “სახლიც” შენია და “როიალიც”. ხოდა დაახრიგინებ ამ როიალს აქეთ-იქით. გინდა მწვანედ შეღებავ, გინდა წითლად. და მაინც, ხშირად ჩნდებიან ადამიანები ვინც შემოვა დაგხედავს და გეტყვის რომ ლურჯი როიალი ბოსტანში – ტეხავს.

პრინციპში, კრიტიკა კარგი რამეა, ბოლოს და ბოლოს, იქნებ მართლაც არც ისე კარგი იდეაა, ეს ლურჯი როიალი ბოსტანში.  სწორედ ამიტომ, როდესაც ერთი-ორი დღის წინ, ფეისბუქზე დააშეარეს გამკილავის ბლოგი , იდეა ძალიან მომეწონა. შევეშვათ კრიტიკის სარგებლობას, უბრალოდ კარგი მარკეტინგული მიგნებაა, გააკეთო ტროლი-ბლოგი, რომელზეც ყველა შევა, რომ ნახოს მის ბლოგზეც ხომ არ დაიწერა რამე.  ასეთ ბლოგზე დაიწერება ბევრი კონტრ პოსტი (როგორც მაგალითად ჩემი :D ) და ა.შ. და ეს ყველაფერი ერთმნიშვნელოვნად მიგვიყვანს იქამდე რომ კარგად თუ ცუდად, მაგრამ ბლოგი პოპულარული იქნება. მოკლედ, იდეაში ხუთიანი.

შესრულებას რაც შეეხება.

პირველი ექვსი პოსტიდან, რეალურად სულ რამდენიმე შენიშვნა იყო ზუსტი (ჩემი მოკრძალებული ჰაზრით, რა თქმა უნდა). მაგალითად, ქენდის ბლოგზე არსებული თეთრი წარწერები შავ ფონზე. კი, ნამდვილად გეთანხმები რომ მსგავსი ფერთა შეხამება მავნებელია ბლოგისთვის.

მაგრამ საერთო ჯამში, მრჩება შთაბეჭდილება, რომ ეს ადამიანი კითხულობს, მაქსიმუმ 4-5 ბლოგს, ხოლო დანარჩენების კრიტიკა პოსტებზე ზედაპირული თვალის გადავლებით იწერება და თითიდან გამოწოვილია.
მაგალითისთვის:

და შენც
აი მითხარი ეხლა, რატომ გადაწყვიტე ბლოგერობა, რას გვერჩოდი, რა დაგიშავეთ ჰა!

მოდი ჯერ შენით დავიწყებ ლანდიშო!

აი ყვავილის სახელი რატომ გქვია გოგო ხარ?!

ჩემი აზრით მისი სასოწარკვეთა გამოწვეულია მისი ბლოგის არაპოპულარობით, დაიწყო ბლოგერობა შემართებით რომ გახდებოდა პოპულარული, მაგრამ საბოლოოდ ვერ გახდა… ნუ იხტიბარს არ იტეხავს ბოვში

კიდევ ბრტყელი იუმორი:

[აი ამ სურათზე კუკებს შვება : D ]

ფაქტობრივ შეცდომებზე, რომლებიც ასევე არის დაშვებული, აღარ ვილაპარაკებ.
მოკლედ,you are doing it wrong )

ივარჯიშე, დაიხვეწე, კარგად დაუკვირდი ბლოგის ხასიათს. ყველა ბლოგერს აქვს რაღაც თავისი “ოფოფი”, რომელზეც შეიძლება გაიკაიფო, თან ისე, რომ მართლა სასაცილო იყოს. აი, პატარა მაგალითი.

მანამ სანამ ამას არ გამოასწორებ,  ყველანაირი კრიტიკა, უბრალოდ  “უშანკა ქუდი რატომ არ გახურავს” კატეგორიის შარის მოდება იქნება :)

პ.ს. შენი ურლ ზუსტად მიწერია ;)

Posted in About blogging. 20 Comments »

ბლოგკემპი და სამომავლო გეგმები

ალბათ უკვე ყველამ გაიგო რომ ნიუ მედია ფორუმი ჩატარდა, ამიტომ ფაქტობრივ დეტალებზე არ გავჩერდები.

ორშაბათს, რიგი მიზეზების და უფრო მეტად საკუთარი უტვინობის საფუძველზე არ/ვერ წავედი. ამიტომ გადავწყვიტე სამშაბათს აუცილებლად ამენაზღაურებინა ეს დანაკლისი და დილიდან საღამომდე იქ ვყოფილიყავი.

პირველ რიგში, მინდა აღვნიშნო, რომ ძალიან მომეწონა მთაწმინდის პარკი. არ ვიცი, ერთადერთი ვიყავი, ვისაც ის აქამდე ნანახი არ ჰქონდა, თუ არა, მაგრამ ფაქტია რომ აი.. უუუ ) ძალიან მომეწონა. ატრაქციონების დიდი მოყვარული არ ვარ, ამიტომ მაგ ნაწილზე არ გამიმახვილებია ყურადღება, სხვა დანარჩენი ძალიან საყვარელია, რაც მთავარია სუფთა ჰაერი, ბევრი სიმწვანე და კვირის დღეებში, მეტ–ნაკლებად მშვიდი გარემო.

როგორც მივხვდი, მეორე დღეს ხალხი ბევრად ნაკლები იყო ვიდრე ორშაბათს. დილიდან სამი ლექცია იყო ასარჩევად, სოციალური მედიის ზეგავლენაზე დიდხანს ვიფიქრე და მერე უარვყავი ეს იდეა, სვითის ლექცია ვორდპრესს ეხებოდა, ამიტომ აღარ წავედი და შესაბამისად აღმოვჩნდი  დუგლას არელანესის სემინარზე “მედიის განვითარების tool-ების” შესახებ.

სულ თავიდან 5-6 კაცი ვიყავით (ჩემი აზრით ეს დაინტერესებული პირების multitasking-ის ბრალი იყო, ბევრი საინტერესო ლექცია იყო ერთდროულად და ყველა ცდილობდა, ყველგან მომხვდარიყო). რაც მინდა აღვნიშნო, ეს არის დუგლასის მეტყველების მანერა, რომელიც იყო ძალიან მკვეთრი და ამიტომ ყველაფერი მესმოდა რასაც ამბობდა (Thank you, Douglas ).  ლექციაში ბევრი საინტერესო შესაძლებლობის შესახებ გავიგე, რომელიც მე (როგორც პირად ბლოგერს)  ნაკლებად გამომადგება, თუმცა ძალიან კარგი იქნებოდა, თუნდაც იგივე NGO-ებისთვის (მაგ., Ushahidi, Laconica).

მერე იყო დოდკას სემინარი ინტერნეტ მარკეტინგზე. იმის გამო რომ დუგლასის სემინარი ცოტა გვიან დამთავრდა და დოდიმ გვიან დაიწყო, ვერ მოვასწარი როკოს მოსმენა (ასევე ჩემთვის საინტერესო თემაზე SEO-ებთან “ურთიერთობაზე” ლაპარაკობდა). ორივე ლექცია (როგორც დუგლასის, ისევე დოდკასი), იყო კატეგორიიდან “ინფორმაცია, რომელიც თითქოს იცი, მაგრამ რომელზეც ყურადღების გამახვილება მაინც გჭირდება”.. აი, თუ გქონიათ შეგრძნება, რომ ზიხართ ლექციაზე, საკითხი თქვენთვის ნაცნობია, ინფორმაცია უკვე გაქვთ, მაგრამ მაინც თითქოს რაღაც ახალია. ანუ, ის დეტალები, რომლებიც აქამდე იცოდი, მაგრამ ყურადღება არ მიგიქცევია.

Image0075

ეს ჩუპა–ჩუპსი ომედიამ დააფინანსა პირადად ჩემთვის ^^

ლანჩის შემდეგ, ჯერ ინტერნეტ-ტელევიზიის გაკეთების ვორკშოპზე წავედი, მაგრამ მალევე დავრწმუნდი, რომ დიდად არ მაინტერესებდა ეს საკითხი, ამიტომ ჯერ უბრალოდ ბლოგერებთან ვიჭორავე, მერე ცოტა ხანი სვითის რჩევებს მოვუსმინე ბლოგინგთან დაკავშირებით(და ისევ ის დეტალები, რომლებიც იცი, მაგრამ აიგნორებ). ბოლოს ბლოგროლ.ჯი-ს პრეზენტაცია იყო.  როკომ ძალიან საყვარელი, მსმენელ-friendly, სლაიდშოუ გვაჩვენა, ვიკამათეთ, ვიმსჯელეთ, ბოლოს დიიიდი აპლოდისმენტებით დავაჯილდოვეთ ომედია+დოდი-სვითი+სოროსის ფონდი და წამოვედით სახლებში.

მთაწმინდის პარკიდან “ბლოგოსფერო”(ნუ, საკმაოდ ბევრი ბლოგერის გამოკლებით, მაგრამ მაინც) ერთად ჩამოვგორდით. ავტობუსში ყველამ პატიოსნად ავიღეთ ბილეთები ( :სამაგალითო მამულიშვილების სმაილი: ) . კიდევ ვიჭორავეთ, ვიცინეთ, ვიკისკისეთ და მოვგორდი კიდეც სახლში. ძალიან დადებითი მუხტით(ქართული ბლოგოსფერო, ძირითადად ჩემნაირი ოღრაში, ურჯულო, უჯიშო, უნამუსო და ა.შ. ხალხით არის დაკომპლექტებული, ამიტომ უზომოდ მსიამოვნებს მათთან ურთიერთობა) დავიტვირთე.

ზემოთთქმულის(გადახდენილის/განცდილის) შემდეგ გადავწყვიტე ცვლილებები გავაკეთო ბლოგში(იმედი მაქვს

ბლოგერები ვიხდით ფულს ავტობუსით მგზავრობაში. შენ?

ბლოგერები ვიხდით ფულს ავტობუსით მგზავრობაში. შენ?

გამომივა).

ეს ცვლილებებია:
1. უკვე შეგიძლიათ შეამჩნიოთ პოსტების პაააწაწინა ჩამონათვალი ყოველი პოსტის ბოლოს.. ეს არის ე.წ.  related posts, ანუ, სხვა პოსტები, რომლებიც ასე თუ ისე უკავშირდება იმას, რომელიც უკვე წაიკითხეთ. როდესაც პოსტს არ აქვს სხვა, მასთან დაკავშირებული ნაწერები, თქვენ ნახავთ სამ, ყველაზე “კომენტირუხვიან” პოსტს. )
2. სერიოზულად დავფიქრდი სერვერის შეცვლაზე :ა.ბლოგი ძალიან ნელა იტვირთება, ბ. ყოველი მესამე რეფრეში ერორებით მთავრდება.
3. გადავწყვიტო მოვაწესრიგო პოსტვის სიხშირე. ძალიან არარეგულარული ვარ. ხან ყოველდღე ვწერ, ხან ორ კვირაში ერთხელ, ამიტომ ალბათ ავარჩევ 2-3 დღეს კვირაში, როდესაც დაიდება პოსტები.
4. ვფიქრობ, როგორც მინიმუმ ერთ ახალ კატეგორიაზე და მასთან დაკავშირებულ ფეიჯზე.

5. კიდევ ბევრ რაღაცაზე ვფიქრობდი, მაგრამ დამავიწყდა უკვე, მოკლედ თავად ნახავთ.

ჰუჰ, მგონი გავედი სათქმელის ბოლოში, გიხაროდენ! ) წავედი ახლა თქვენს კომენტარებს ვუპასუხო.

update: ხო, კატეგორიების რეორგანიზაციას ვგეგმავ კიდევ :იეს:

P.S. აღფრთოვანებული ვარ blogroll.ge-ს ეფექტურობით, სამი დღის განმავლობაში იმდენი ადამიანი გადმოვიდა, ტოპ.გე ნერვნო კურიტ ვ სტორონკე )