ესეც ასე..
ნელა-ნელა ვლაგდები ახალ ადგილზე. იმედი მაქვს მალე ბოლომდე მოვეწყობი კომფორტულად და ოფიციალურად გამოვიცვლი ბუნაგს
![]()
ესეც ასე..
ნელა-ნელა ვლაგდები ახალ ადგილზე. იმედი მაქვს მალე ბოლომდე მოვეწყობი კომფორტულად და ოფიციალურად გამოვიცვლი ბუნაგს
![]()
ვუცქირე, ვუცქირე ჩემს თმაგაწეწილ სურათს და წავშალე ბოლოს
კარგა დროსია, მაგრამ მაინც
ბოლო დროს რაღაც გეგმებზე ვფიქრობ, რის გაკეთება შეიძლება ბლოგისგან. თუ არ დამეზარა გავაკეთებ. მარტო დღიურის ვიდი რომ არ ქონდეს რა
ჯერ-ჯერობით ახალ სახლს ვეძებ.. წორდპრესი არ მიზიდავს, ბუბლეგის ბლოგგერი კიდევ ნორმალურად ვერ ამუშავდა… (ბუბლეგ, მეტი არაა ჩემი მტერი ამას კითხულობდე, მაგრამ თუ კითხულობ, უჩწი, ეტო ნამეკ
)
ხომდა, ვინაიდან ახლა ბევრის არაფრის წერის ხასიათზე არ ვარ, უბრალოდ განახებთ თუ როგორ გამოიყურებოდა დღეს, თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის დალაშქვრა კოფეების მიერ. სურათები გადაგებულია ჩემი ახალი მობილით ( იეს, იეს, ახალი მობილი ვიყიდე :ჰაპპყ,ჰაპპყ: ) …
მმოკლედ კოფე ვ სტუძიუ.
ბტწ, ნოთ ბედ კოფე იყო :))
პ.შ. ფილმი “მწვანე მილი” გამახსენდა.. “Джон Кофе, звучит как напиток, только пишется одно Ф”
მმმოკლედ… რაღაც ტესტი გავიარე აეტერნა.რუ-ზე
ხოდა… ესეც პასუხი ))))))))) Что и требовалось доказать…
ვიხალისე მოკლედ
| Вау!!! Да вы, никак, — Чеширский кошак! |
— Вы изменчивы, друг мой, и противоречивы. За это вас и любят: ведь сегодня в вас можно найти одно, а завтра — другое! эй, стойте, не исчезайте… Вот черт, опять одна челюсть осталась… |
| Пройти тест |
Еще один тест..
Если нечего делать и хочется посмеяться, ВПЕРЕД!
| Поздравляем! В фильме ужасов вы положите на всех и вся, включая главного злодея в частности и жанр как таковой в целом! |
| Вы настолько пофигист, что дальше просто некуда: спокойствием с вами может сравниться только флегматик в коматозе, а выдержкой – антарктический пингвин. Ничто не способно вывести вас из равновесия: ни маньяк с бензопилой, ни вторжение инопланетян, ни арбузные корки перед подъездом, ни даже не сумки с продуктами для многодетной семьи. Любой маньяк или монстр, вставший у вас на пути, рискует оказаться в жестоком игноре, что для престижа всех экранных страшилок самая убийственная реакция после смеха. Определённо, фильмы ужасов не являются для вас источником адреналина, если таковой вообще имеет место быть в вашем организме. Не знаю, что вы там принимали перед прохождением этого теста, но оно действует! Для возвращения в реальный мир вам может понадобиться время. |
| Пройти тест |
ბავშვობაში, როდესაც ძალიან მაბრაზებდნენ, გაბუტული ცალკე ოთახში ვჯდებოდი და წარმოვიდგენდი, როგორ ვეტყოდი ჩემს გამბრაზებელს ყველაფერს, ყველაფერს რასაც ვფიქრობდი. სასაცილოა მაგრამ ყოველთვის მშველოდა.
ახლაც მაქვს ეგ ჩვევა.. ოღონდ ახლა მარტო გაბრაზებისას არა. საერთოდ.. ძალიან ბევრი დიალოგი “მქონია” და ბევრი წერილიც “დამიწერია”…. არც ერთი დიალოგი და წერილი, რეალურად ადრესატამდე არასოდეს მისულა..
Не страшно, когда говоришь сам с собой, страшно, когда начинаешь себе отвечать.

ამ ბოლო დროს, შევამჩნიე, რომ სასწაულად მეზარება სათაურების მოფიქრება პოსტებისთვის ბლოგებში. თუმცა ეს სულ სხვა თემაა და ამ თემაზე ვილაპარაკებ მერე, როდისმე…. როდის არ ვიცი…
ხანდახან მგონია. მე რომ რეჟისორი (ახლა დავაფიქსირე, რომ არ ვიცი, ქართულად ზუსტად და სწორად როგორ იწერება ეს სიტყვა) ვყოფილიყავი, უზომოდ “ნუდნი” ფილმები მექნებოდა. არ ექნებოდათ სცენარი და აზრი. მხოლოდ სხვადასხვა კადრების ამსახველი გრძელი ჯაჭვი. ისიც მხოლოდ ჩემთვის გასაგები. ამიტომაც არ ვიღებ ფილმებს
.. კიდევ კარგი.
პ.ს. ამ წუთს ბუბლეგი შემოვიდა მსნ-ში და გამახსენდა. იმ დღეს ბლოგის სკინებზე რომ ველაპარაკებოდი “ჯერ ბლოგში რამე მაღალფარდოვან პი*დეცინტელექტუალური ჩაწერე და მერე სკინებიო”-მითხრა. ხოდა, ჩავწერე აგერ.
პ.პ.ს ვისაც გორან ბრეგოვიჩის “ამერიკან დრიმერზ” არ მოუსმენია, ვურჩევ მოუსმინოს. გოლ-ზე დევს სადღაც.